Zo vrij zijn we niet (filmrecensie Free the Nipple)

Met: Lola Kirke, Casey LaBow, Lina Esco, Monique Coleman Zach Grenier, e.a.
Scenario:  Lina Esco, Hunter Richards, Sarabeth Stroller
Regie: Lina Esco
**

Rumer Willis, de oudste dochter van Hollywood acteur Bruce Willis, woont in New York en ergert zich er al jaren aan dat op warme dagen mannen gewoon met ontbloot bovenlijf door de stad kunnen dartelen. Zij wil ook topless door de Big Apple kunnen paraderen maar de NYPD steekt daar steeds een stokje voor. Ze wordt om de haverklap gearresteerd omdat blote vrouwenborsten in het openbaar nou eenmaal niet zijn toegestaan. Rumer Willis vindt dat het in de moderne tijd gewoon zou moeten zijn toegestaan. Zij is één van de grootste bewonderaars van de feministische actiegroep Free the Nipple. En dáár is nu een film van!

Een leger van gepassioneerde vrouwen lanceert een revolutie om de tepel te bevrijden en het vrouwelijk lichaam te decriminaliseren. Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal van topless vrouwen, bewapend met advocaten en het Eerste Amendement, graffiti installaties en publiciteitsstunts trekken ze New York City binnen om af te rekenen met de censuur binnen de preutse Verenigde Staten. Een censuur die volgens de maaksters van de film in 1980 is begonnen toen zwaar christelijke groepen de Republikeinse Partij ervan overtuigden dat vrouwelijk naakt aanstootgevend en opruiend was. Het vrouwelijk lichaam moest zoveel mogelijk worden bedekt (waar kennen we dat van?). Sindsdien is het in de VS per wet vastgelegd dat vrouwelijk naakt in het openbaar verboden is.

De eerste tien minuten van de film beloven het daarin weinig beterschap. Tijdens openingscredits rennen vrouwen uit protest met blote borsten over Fifth Avenue. Maar de borsten van de vrouwen in beeld nemen is wat veel vervaagd. Ook tijdens de sollicitatieprocedure wanneer de vrouwen versterking zoeken voor hun actiegroep en hun eerste protestactie blijven de blote borsten voor het oog van de kijker keurig netjes bedekt. Dat is vreemd voor een activistische film die deze vorm van censuur radicaal afwijst. Eveneens vreemd is het omdat regisseuse Lina Esco, schrijfster Sarabeth Stroller en cameravrouw Berenice Eveno op de aftiteling worden voorgesteld als activisten die strijden voor betere vrouwenrechten. Het gebrek aan vrouwelijk naakt wordt in het laatste kwartier van de film wel weer goed gemaakt. Maar tegen die tijd is het verhaal erg warrig en onduidelijk: Tegen wie strijden de vrouwen eigenlijk: tegen het establishment, religieuze organisaties die naar hun mening veel teveel invloed hebben op de Amerikaanse federale overheid, tegen het stadsbestuur van New York City of tegen de landelijke overheid? Wie is hun tegenstander? Wie willen ze overtuigen? Wie willen ze verslaan?

U zult begrijpen dat er ondanks de titel niet heel veel naakt in deze film te zien is. Het blijft natuurlijk wel een Amerikaanse speelfilm. Het is een gemiste kans voor de film. Dat de geluidstechnicus met zijn microfoon tot drie keer toe vol in beeld komt getuigt van een wel erg amateuristische regie van Esco. Beetje regisseur ziet dat soort dingen en doet de scène over. Misschien ligt het allemaal aan het regiedebuut van Esco. Misschien ligt het ook wel aan het beperkte budget van iets minder dan 1 miljoen dollar die de maaksters tot hun beschikking hadden of het duizelingwekkende tempo van slechts 15 dagen waarin de film moest worden opgenomen. Gedurfd is de film wel. Een duidelijke boodschap heeft de film ook. In de nadagen van de aanslagen in hier en daar in Europa waarin we wereldwijd als een klein kind krijsen dat we vrij willen zijn, laat deze film zien dat we nog een lange weg te gaan hebben. Ook al prediken onze volksvertegenwoordigers van dat we alle vrijheden hebben die we willen.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e